Η Ένωση Στρατιωτικών Ιατρών ευελπιστούμε να γίνει κοινός τόπος για τους στρατιωτικούς ιατρούς που είναι και η προμετωπίδα, αλλά σταδιακά και για τους λοιπούς συναδέλφους, για τους οποίους έχουμε καθήκον να είμαστε παράδειγμα, συμπεριλαμβανομένων όχι μόνο των φίλων αποφοίτων (πλήρους φοίτησης) της Σχολής,αλλά και άλλων ανώτατων παραγωγικών Σχολών.

Η κίνησή μας ξεκίνησε με αφετηρία, δυστυχώς, μια απρέπεια εις βάρος του Υγειονομικού ειδικά, αλλά και του σώματος των Ελλήνων Αξκών. Η απρέπεια αυτή αφορά τα υποχρεωτικά χρόνια παραμονής μας στην ενεργό υπηρεσία, τα οποία κάποιοι τα μετέτρεψαν απο καθήκον σε καταναγκασμό και αυτόν τον καταναγκασμό επέβαλαν δια νομοθετήματος και μάλιστα με διαδικασίες και μεθόδους εξαπάτησης.

Αυτό, ως πράξη, έδειξε ξεκάθαρα πώς αντιλαμβάνονται διάφοροι περαστικοί πολιτικοί ταγοί το καθήκον (ως δουλεία) και πόσο εκτιμούν το σώμα.

Μεγάλος αριθμός συναδέλφων, ο οποίος δεν είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με την νομική διάσταση του θέματος, ταλαιπωρήθηκε ηθικά, ψυχικά και οικονομικά, ενώ το έργο μας υποτιμήθηκε από ανθρώπους οι οποίοι σε ένα φυσιολογικό κράτος δε θα είχαν καμία πιθανότητα άσκησης ελέγχου σε έναν κλάδο σαν το δικό μας.

Μια ομάδα συναδέλφων, αντιλαμβανόμενη το πρόβλημα, άρχισε να το ερευνά, καταφύγαμε σε νομικούς, μιλήσαμε με Ευρωπαίους δικαστικούς, αλλά και θέσαμε το πρόβλημα στα πλαίσια των ιεραρχικών μας δομών.

Συνειδητοποιήσαμε ότι το σύνολο της ελληνικής διοίκησης είναι ποτισμένο με εμπάθεια, άρνηση και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και μίσος ενάντια στον ιατρό και ειδικά τον στρατιωτικό ιατρό.

Καταλάβαμε ότι τόσο επιστημονικά όσο και δια της υπηρεσίας η φωνή μας δεν είχε καμία, μα καμία δύναμη.

Η απόφαση είχε πλέον ληφθεί στην συνείδησή μας.

Έπρεπε να αποκτήσουμε συλλογική οντότητα.

Αυτή η οντότητα θα ήταν η Ένωση.

Ταυτόχρονα, με την επικοινωνία την οποία θεμελιώσαμε μεταξύ μας, διαπιστώσαμε ότι το θέμα του νομοθετικού κατασκευάσματος του 3257/2004 δεν ήταν το μόνο περίεργο, άδικο και καταχρηστικό. Μια πληθώρα προβλημάτων προέκυψε: αδικίες, υποτίμηση, απαξίωση και κατάχρηση μέχρι εξαντλήσεως του δυναμικού μας.

Ο στρατιωτικός ιατρός, ένοχος επειδή σπούδασε Ιατρική, ήταν το εξιλαστήριο θύμα για κάθε ιδιαιτερότητα του όποιου πολιτικού γραφείου, προέδρου αθλητικού συλλόγου, κοινοτάρχη θα είχε πρόσβαση στο υπουργείο.

Καθένας ζήτουσε και από έναν στρατιωτικό ιατρό για τον αγώνα μπάσκετ του ενδιαφέροντός του, το μαραθώνιο, την υποτιθέμενη προληπτική Ιατρική από ΜΚΟ (όπως αυτός την αντιλαμβανόταν), το ράλυ,

και όλα αυτά εκτός της θεσμοθετημένης αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως αυτή περιγράφεται, οδηγώντας, χάριν της μικροπολιτικής, σε φθορά και κόπωση, υποτίμηση και απαξίωση του προσωπικού και του υλικού.

Όλη αυτή η εικόνα μάς έκανε να θυμηθούμε και τα καλά της Σχολής, που όλοι τα γνωρίζουμε.

Ήταν μια συνεχιζόμενη διαδικασία σε εξέλιξη.

Γι’αυτό και ενωθήκαμε, επειδή έπρεπε να δημιουργήσουμε ένα εργαλείο στήριξης για κάθε συνάδελφο, που δεχόταν την επιβολή της παραβίασης του καθήκοντος και της λογικής χωρίς να μπορεί να αντιδράσει.

Και εμείς, όπως και οι συνάδελφοι των άλλων ειδικοτήτων, βρεθήκαμε υποχείρια νομοθετικών ρυθμίσεων για τις οποίες υπεύθυνοι είναι σε πολλές περιπτώσεις νυν και σίγουρα μελλοντικοί υπόδικοι, που περάσαν απο θέσεις εξουσίας.

Όλοι αυτοί όρισαν το μέλλον ανθρώπων που δεν είναι όμοιοί τους
και των οποίων, ενώ με λογιστική μέθοδο και κομπιουτεράκια, κάποιοι υπολογίζουν το πόσο χρωστούν αν αποφασίσουν να παραιτηθούν … δεν υπολογίζουν το ότι κινδύνευσαν να αφήσουν τα κόκκαλά τους στα Ίμια, ή στο Αφγανιστάν η στη Σομαλία, ούτε φυσικά υπολόγισαν ποτέ ότι, με τη σύσπαση των δικών τους στεφανιαίων αγγείων, έσωσαν τη ζωή κάποιων συνανθρώπων τους.

Δημιουργήσαμε λοιπόν το εργαλείο της Επιστημονικής Ένωσης διότι η επιστημονική μας προσφορά συστηματικά και σκοπίμως υποτιμάτο.

Είμαστε στην πορεία αλλαγής όλων αυτών.

Μερικά από τα θέματα που θα ασχοληθούμε άμεσα αφορούν αυτό το καθεστώς υπερχρέωσής μας, έτσι ώστε να υπάρχει απο κάποιους η δυνατότητα υπερελέγχου μας και αναντίρρητα να καλύπτουμε τις ανάγκες κάθε κοινοτάρχη και κάθε κομματάρχη (και όχι των Ε.Δ.) που έχει καλές δημόσιες σχέσεις με κάποιον … πολιτευτή, ώστε να απαιτεί για τους δικούς του λόγους την παρουσία μας εκεί που αυτός θέλει, και πολλά άλλα τα οποία όλοι μας τα γνωρίζουμε και επιτέλους θα βγούν ευπρεπώς στην επιφάνεια.

Φιλοδοξούμε σε αυτήν την πλατφόρμα επικοινωνίας να στήσουμε ένα επιστημονικό επιχειρησιακό επιτελείο, σε καιρούς δύσκολους, στους οποίους ως Αξκοί και Επιστήμονες πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα της ελευθερίας κινήσεων και γνώμης, κάτι που εμμέσως μάς στέρησαν με τη νομική απρέπεια του 2004.

Ουδείς εξ ημών κατετάγη για να φύγει. Άλλο όμως η προσωπική μας απόφαση και άλλο η σφυρηλάτηση αλυσίδων.

Αυτές τις αλυσίδες θα τις σπάσουμε και αυτός είναι ο πρώτος σκοπός που θα οδηγήσει σε αναβάθμιση και του ρόλου του Υγειονομικού και σε εκτέλεση του καθήκοντος απο ανθρώπους ελεύθερους και όχι δούλους.

Στο επόμενο μήνυμα θα υπάρξει μια ανάλυση για την απρέπεια του 3257/2004 καθώς και παράθεση κάποιων ερωτημάτων για το τι συνέβη με τις αποζημιώσεις των Yγειονομικών κατά τη συμμετοχή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Θα πάρουμε όλοι μας μια πρώτη γεύση για το πώς μας βλέπουν οι πολιτικοί και κάποιοι συνάδελφοι, καθώς και ποια εικόνα έχουν επιβάλει στον κόσμο για το στρατιωτικό ιατρό, προκειμένου στην συνέχεια να την εκμεταλλευτούν για δικούς τους σκοπούς.

Σε κάθε περίπτωση, καθείς θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, για τις όποιες αποφάσεις έχει λάβει ή σκοπεύει να λάβει.

Είναι επιθυμία μας να ενημερώνονται οι Μαθητές της Σχολής. Είναι υποχρέωσή μας να τους ετοιμάζουμε γι’αυτό το οποίο θα έχουν να αντιμετωπίσουν.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ.